De Eerste Kamer heeft het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) afgeschoten vorige week. Althans voorlopig. Maar de praktijk is dat het wel eens heel lang kan gaan duren voordat er weer wat gaat gebeuren op dat gebied. En waarom is het nu eigenlijk afgeschoten? Voornamelijk omdat er geen standaard zou zijn en omdat de vertrouwelijkheid van de gegevens niet genoeg zou kunnen worden gegarandeerd. Het heeft waarschijnlijk ook wel wat te maken met het ‘afschermende' gedrag van allerlei specialisten die op ‘hun' informatie gaan zitten zodra die is aangemaakt, maar dat terzijde.

Lekker dan. Nu moet het ziekenhuis in Groningen, als ik daar, na een van mijn vele afspraken in het land, terecht kom na mijn autocrash, op een andere manier mijn medische gegevens zien op te halen. Het is maar wat je belangrijk vindt. Ergens in Den Haag zit dus een aantal politieke zwaargewichten (in sommige gevallen letterlijk) die nauwelijks weten hoe een muis werkt, dat heeft bedacht dat het allemaal weer eens niet veilig genoeg is. In een land waar je hele persoonlijke en zakelijke hebben en houwen op straat ligt middels allerlei loyalty programma's, telefoongids, Kamers van Koophandel, Hyves, Twitter, Facebook, LinkedIn en noem maar op, gaan we  moeilijk doen over medische gegevens die ‘zomaar' op straat zouden kunnen komen. En natuurlijk gaat het helemaal niet ‘zomaar', die informatie is wel degelijk beveiligd, maar ja, je zou er misschien bij kunnen komen als je over de juiste kennis en middelen beschikt. Maar zo ken ik er nog wel een paar.

Ik zou zeggen, begin nu eens gewoon met het EPD in te voeren en geef als overheid het goede voorbeeld om torenhoge administratieve lasten - met name die in de zorg - te verlichten, zodat er meer handen aan het bed kunnen komen. Dát was toch de bedoeling van het regeer-/gedoogakkoord?

By the way, mannen en vrouwen van de Eerste Kamer: hebben we de beveiliging van de voicemail van de mobiele telefoon al aangepast? Nee zeker? Weet niet hoe het werkt zeker?
Dacht ik al...

John de Waard